Soms moet je helaas nee verkopen aan een slachtoffer

De staafdiagrammetjes en statistieken spreken klare taal: het afgelopen jaar heeft Eindhoven op het gebied van veiligheid een inhaalslag gemaakt. Neem de woninginbraken. Dat aantal daalde van gemiddeld 1850 per jaar in de afgelopen periode naar 1700 in 2010. In 2011 bedroeg de score tot eind augustus duizend. Bij de overvallen is het rapportcijfer nog beter: van 85 in 2008, naar 36 in 2010. En het lijkt dat deze afname dit jaar doorzet.
Het is heel mooi dat we juist op deze twee vormen van criminaliteit beter zijn gaan scoren, want die worden door burgers als zeer ingrijpend ervaren. Een overval is zeer traumatisch en een woninginbraak voelt als een zware inbreuk in je privéleven. Iedereen hoort zich in zijn eigen huis veilig te kunnen voelen.
Er zijn verschillende oorzaken voor de trendbreuk aan te wijzen. De inzet van de politie is er steeds meer op gericht om niet het incident aan te pakken, maar het probleem erachter. Daardoor krijg je beter in beeld waar de onveiligheid en overlast in de stad zich concentreren en wie daar de schuld van zijn. Dat doen we niet in ons eentje. Ook inwoners van Eindhoven en partners als de gemeente, GGzE, Novadic, Lumens Groep, buurt- en winkeliersverenigingen leveren een bijdrage. We richten ons op voorkomen van zaken. Dat begint nu vruchten af te werpen. Waarbij de gemeente de regie heeft.

Een andere succesfactor is de aanpak van de zogeheten veelplegers. Er zijn in Eindhoven vijftig tot zestig mensen actief die het gros van alle delicten voor hun rekening nemen. Als je weet wie dat zijn kun je grote klappers maken. Wanneer je deze daders opbergt zie je het effect daarvan meteen terug in het aantal aangiften. Je moet er wel permanent mee bezig zijn en er constant bovenop zitten, maar het loont wel. Wat ook helpt is dat we de criminele jeugdgroepen in Eindhoven voortaan scherper in het vizier houden.

Bekende gezichten
Het past steeds meer bij een politie die zich in de haarvaten van de samenleving ophoudt. Kennen en gekend worden is ons devies. Dat zie je ook in de wijken in de stad waar onze buurtbrigadiers heel aanwezig zijn. Dat zijn bekende gezichten die heel dicht bij de bewoners staan. De voortgang ten spijt is niet alles rozengeur en maneschijn op veiligheidsgebied in Eindhoven. Wat nog niet goed loopt is het hele geweldsverhaal. Huiselijk geweld, openlijk geweld en mishandeling; daarvan zien we nog altijd teveel aangiften voorbij komen. Tegelijk is duidelijk dat de politie keuzes moet maken in zijn optreden van alledag. Zelfs met 300 agenten erbij zouden we niet alles in deze stad kunnen oppakken. Dat heeft wel tot gevolg dat je soms nee tegen een slachtoffer moet verkopen. Voor het slachtoffer in kwestie is dat onbegrijpelijk, want je eigen pijn voel je het meest.

Gerard Goossens en Geert Jansen